دوره 3، شماره 6 - ( 3-1404 )
جلد 3 شماره 6 صفحات 85-76 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Saboonchi P, Rafiei V. Evaluating the Role of Stakeholders in Urban Policy-Making Based on Good Urban Governance
(A Case Study of the Development Plan of Camp B in Bandar Imam Khomeini). JORS 2025; 3 (6) :76-85
URL: http://jors-sj.com/article-1-73-fa.html
URL: http://jors-sj.com/article-1-73-fa.html
صابونچی پریچهر، رفیعی دهاقانی وحید. ارزیابی نقش ذینفعان در سیاست‌گذاری شهری برمبنای حکمروایی خوب شهر. مکتب احیاء. 1404; 3 (6) :76-85
1- گروه معماری منظر، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران
2- گروه معماری منظر، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران،
2- گروه معماری منظر، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران،
چکیده: (1998 مشاهده)
در سال‌های اخیر، ناکارآمدی طرح‌های توسعه شهری، به‌ویژه در مناطق حاشیه‌نشین، ناشی از غیبت مشارکت موثر ذینفعان و تصمیم‌گیری‌های یک جانبه نهادهای بالادست و دارای قدرت بوده است. پروژه طرح توسعه کمپ B(محله صباغان) در بندرامام‌خمینی نمونه‌ای بارز از سیاست‌گذاری بالا به پایین است که با هدف ساماندهی سکونتگاه‌های غیررسمی این محله توسط بنیاد مسکن طراحی شد اما در ادامه نتوانست موجب ارتقای کیفیت زندگی ساکنان محله شود. این پژوهش با هدف تحلیل نقش و جایگاه ذینفعان در فرآیند سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی این پروژه، از چارچوب چرخه سیاست‌گذاری عمومی (در پنج مرحله) و ماتریس قدرت-علاقه‌مندی برای طبقه‌بندی و ارزیابی گروه‌های بازیگر استفاده کرده و تحلیل می‌کند که نقش آفرینی گروه‌های ذینفع در هر مرحله به چه میزان بوده، چه عواملی سبب تغییر نقش و جایگاه آنان شده و تغییر در ساختار تعامل میان بازیگران چه پیامدهای را در پی داشته است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوا و مطالعه موردی بوده و جمع‌آوری داده‌ها از طریق مصاحبه با بازیگران کلیدی، تحلیل اسناد رسمی و مشاهده میدانی صورت گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که بنیاد مسکن تحت نظارت نهادهای بالادست به‌عنوان بازیگر کلیدی و انحصارگرا، با حذف یا تضعیف نقش سایر ذینفعان همچون شهرداری، نهادهای محلی، دانشگاه‌ها و ساکنان از فرایند تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری و اجرا، موجب بروز آسیب در چهار بعد نهادی، اقتصادی، اجتماعی-روانی و کالبدی-فضایی شده است. این پیامدها شامل تمرکز قدرت، بی‌اعتمادی و فقدان حس تعلق، چرخش از عدالت اجتماعی به سودمحوری، و ناهماهنگی در طراحی و اجرا می‌شود. ماتریس قدرت-علاقه‌مندی نیز بیانگر گسست جدی بین قدرت رسمی و نیازهای واقعی جامعه محلی است. در مجموع، فقدان ساختارهای حکمروایی چندسطحی و تعامل میان‌بخشی موثر، از عوامل اصلی شکست این پروژه توسعه‌ای بوده‌اند.
فهرست منابع
1. Agherian, E., Nabatinejad, M., & Zackery, A. (2024). Development of a Model for Urban Governance Based on Citizen Participation. Strategic Research on Social Problems, 13(2), 47-68.
2. Arnstein, S. R. (1969). A ladder of citizen participation. Journal of the American Institute of Planners, 35(4), 216-224. [DOI:10.1080/01944366908977225]
3. Boskabadi, F., Rajaei, Z., Zareh Sadaki, B. (2022). Investigating the effects sustainable Urban Development on Urban Sovereignty. 2(1), 43-76.
4. Citaristi, I. (2022). United nations human settlements programme-UN-habitat. In The Europa Directory of International Organizations 2022 (pp. 240-243). Routledge. [DOI:10.4324/9781003292548-51]
5. Cornwall, A. (2008). Unpacking 'Participation': models, meanings, and practices. Community development journal, 43(3), 269-283. [DOI:10.1093/cdj/bsn010]
6. Dye, T. R. (1992). Understanding public policy. (No Title).
7. Ebrahimian, B., Taheri, A., Rezaee, S. A., Miri, M. & Mohtadi, M. (2024). Research Trends in the Field of Multi-Level Governance. Iranian Journal of Public Policy, 10(4), 173-186.
8. Freeman, R. E. (2010). Strategic management: A stakeholder approach. Cambridge University Press. [DOI:10.1017/CBO9781139192675]
9. Fung, A., & Wright, E. O. (2001). Deepening democracy: Innovations in empowered participatory governance. Politics & society, 29(1), 5-41. [DOI:10.1177/0032329201029001002]
10. Ghaderi, E., Keaei, B., Faghihi, A., & Mohmoudzadeh, S. M. (2024). Identifying and analyzing dimensions and components of tourism destination governance with an entrepreneurial approach using the importance-performance matrix. Iranian Pattern of Progress, 12(1), 165-193. 20.1001.1.23295599.1403.12.1.7.5
11. Habitat, U. N. (2005). Urban governance index: Conceptual foundation and field test report. Nairobi: UN Habitat.
12. Hajer, M. (2003). Policy without polity? Policy analysis and the institutional void. Policy sciences, 36(2), 175-195. [DOI:10.1023/A:1024834510939]
13. Healey, P. (1996). The communicative turn in planning theory and its implications for spatial strategy formation. Environment and Planning B: Planning and design, 23(2), 217-234. [DOI:10.1068/b230217]
14. Hosseinabadi, M., & Sharifzadegan, M. H. (2021). An analysis of the conflict of interest in the State in charge of urban spatial planning. Motaleate Shahri, 10(39), 3-14. 10.34785/J011.2021.810
15. Howlett, M., Ramesh, M., & Perl, A. (1995). Studying public policy: Policy cycles and policy subsystems (Vol. 163). Toronto: Oxford University Press.
16. Jenkins-Smith, H. C., & Sabatier, P. A. (1994). Evaluating the advocacy coalition framework. Journal of Public Policy, 14(2), 175-203. [DOI:10.1017/S0143814X00007431]
17. Karkhaneh, F., Yosofvand, H. R., & Dehghan, H. (2022). Sociological Explanation of the Consequences of Socio-Economic Inequality in the Western Provinces of the Country (Ilam, Kurdistan, and Kermanshah cities). Quarterly Journal of Socio-Cultural Development Studies, 11(1), 149-174.
18. khademi-kouhi, M., dehgan, M., Zolfagari, S. M., Khademi Kouhi, R. and Raei, M. (2023). Global governance, the American empire starting with the media empire. Journal of Political Strategy, 7(3), 59-73.
19. Kooiman, J. (2004). Governing as governance. International Public Management Journal, 7(3), 439-442.
20. Malekshahi, G., Nikpour, A., & Gholami, S. (2019). Understanding and Assessment of Factors Affecting Citizens' Participation in Urban Management. Sociology of Social Institutions, 5(12), 327-350. doi: 10.22080/ssi.1970.2142
21. Meijer, A., & Bolívar, M. P. R. (2016). Governing the smart city: a review of the literature on smart urban governance. International review of administrative sciences, 82(2), 392-408. [DOI:10.1177/0020852314564308]
22. Mesa-Vieira, C., Gonzalez-Jaramillo, N., Díaz-Ríos, C., Pano, O., Meyer, S., Menassa, M., ... & Frahsa, A. (2023). Urban Governance, Multisectoral Action, and Civic Engagement for Population Health, Wellbeing, and Equity in Urban Settings: A Systematic Review. International journal of public health, 68, 1605772. [DOI:10.3389/ijph.2023.1605772]
23. Moslemi Mehni, Y. (2018). URBAN POLICY IN IRAN: INTRODUCE AN APPLIED MODEL (CASE STUDY: METROPOLIS KERMAN CITY). POLITICAL QUARTERLY, 48(1), 163-173.
24. Nasiri, Y., Davoodpour, Z., & Moeini Far, M. (2021). The theory of participatory urban planning and the conditions for its realization in the urban planning system of Iran. Quarterly of Geography & Regional Planning, 11(42), 693-714. []
25. Nuh, M., Mawardi, M. K., Parmawati, R., & Abdillah, Y. (2024). Collaborative Governance Model In Sustainable Village Tourism Development (Case Study: Kemiren Village Tourism In Ijen Crater Geopark Cultural Site). Calitatea, 25(199), 310-318. [DOI:10.47750/QAS/25.199.34]
26. PNUD. (2014). Discussion paper: Governance for Sustainable Development. Integrating Governance in the Post-2015 Development Framework.
27. Qaderi, M., Sepehrnia, R., Salehi Amiri, R., & Rezaie, A. (2022). The Implication of Human Capital and Sporting Events in Islamic Republic of Iran Cultural Diplomacy. Organizational Behavior Management in Sport Studies, 9(2), 83-92.
28. Rhodes, R. A. (1997). Understanding governance: Policy networks, governance, reflexivity, and accountability. Open University.
29. Rostaei, S., Asghari Zamani, A., & Andesta, F. (2024). Explaining the model of neighborhood management using the theory of good urban governance (case study: Tabriz metropolis). Journal of Economic Geography Research, 5(15), 33-53.
30. Saninović, D., & Williams, L. (2021). Factors influencing participation in cultural minority festivals in Australia. Journal of Cultural Heritage Management and Sustainable Development, 11(3), 342-358.
31. Weible, C. M., & Sabatier, P. A. (2007). A guide to the advocacy coalition framework. Handbook of public policy analysis: theory, politics, and methods, 123. [DOI:10.1201/9781420017007.pt3]
32. Yarmohamadian, N. (2021). urban political economy. Encyclopedia of Economics, 3(1), 1-1. urban political economy
33. Zangisheieh, S., Rafiean, M., Ghaedrahmati, S., & Meshkini, A. (2021). Communicative Planning Governance Network, sustainable regeneration slum textures (case study: Kermanshah city). Human Geography Research, 53(4), 1165-1190.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |