دوره 2، شماره 3 - ( 8-1403 )                   جلد 2 شماره 3 صفحات 35-32 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Naseri S. The Failure in the Evaluation of Housing Satisfaction in Mehr Housing: A Consequence of a Lack of Consensus on Housing Components. JORS 2024; 2 (3) :32-35
URL: http://jors-sj.com/article-1-37-fa.html
ناصری سینا. ناکارآمدی سنجش رضایتمندی سکونتی در مسکن مهر، محصول افتراق مؤلفه‌های سکونت. مکتب احیاء. 1403; 2 (3) :32-35

URL: http://jors-sj.com/article-1-37-fa.html


دکتری معماری منظر، دانشگدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران، -
چکیده:   (2738 مشاهده)
توسعۀ مجموعه‌های مسکونی متراکم در جهان از دهۀ ۶۰ میلادی به این سو، به اهمیت‌یافتن مفهوم «کیفیت سکونت» و به‌دنبال آن ابداع سنجه‌های رضایتمندی سکونتی و روش‌های گوناگون سنجش آن منجر شده است. این رویکرد به پیدایش پژوهش‌های مختلف در علوم مرتبط با فضا و مکان انجامید. تمایل به ارزیابی کیفیت سکونت در برنامۀ «مسکن مهر» به‌عنوان بزرگترین پروژۀ ساخت مسکن در تاریخ ایران، از این قاعده مستثنی نیست. بااین‌حال ارزیابی مطالعات مختلف نشان می‌دهد پژوهش‌های سنجش کیفیت که در قالب روش‌های متعارف پیمایش محیطی و براساس تعریف سنجه‌های ازپیش‌تعیین‌شده به انجام رسیده، نتوانسته است تأثیر مثبتی در بهبود شرایط محیط‌های مسکونی موصوف برجای گذارد. این نوشتار درصدد بررسی دلایل ناکارآمدی این پژوهش‌ها و عدم ‌تحقق نتایج موردانتظار از آنهاست؛ فرایند نقد مطالعات‌انجام شده به این باور هدایت شده که دلیل اصلی عدم‌ توفیق، روش‌شناسی پژوهش‌هاست.
از یک سو جدایی‌گزینی مؤلفه‌های پیمایش‌شده و عدم توجه به وجه یکه و یگانه سکونت در قالب کل‌نگر و از سوی دیگر محدودشدنِ مطالعات، به نگره و زاویه دید پژوهشگر به یک وجه خاص که برآمده از بافتار حوزۀ نظری پژوهش‌ها است، دو دلیل اصلی بی‌اثرشدن این مطالعات نتیجه شده است.
متن کامل [PDF 303 kb]   (924 دریافت)    
سرمقاله: نقطه نظر/ نقدنظر | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1403/5/2 | پذیرش: 1403/8/1 | انتشار: 1403/8/2

فهرست منابع
1. Daroudi, M., Jahanshahloo, L., Shahriary, S. K. (2015). Maskane Mehr residents' Satisfaction Measurement by City Management Approach (the Case of Bustan Complex in New Hashtgerd City). Journal of Urban Economics and Management, 3(9), 125-141. http://iueam.ir/article-1-110-fa.html
2. Jafri, R., Mousavi, M., & Mosayyebzadeh, A. (2019). Measuring the factors affecting the satisfaction of housing of low-income urban groups (Case study: Shahreza Mehr-Housing). Urban Social Geography, 6(2), 169-186. [DOI:10.22103/JUSG.2019.1997]
3. Manafi Azar, R., Abdul Hamid, N., Valai, M., & Arazi Ghatar, S. (2017). An Analysis of Local-Spatial and Socio-Economic Consequences of Mehr Housing of Miyandoab. Journal of Geographical Space, 18(62), 137-157. http://geographical-space.iau-ahar.ac.ir/article-1-1795-fa.html,
4. Mohammadi Doost, S. S., Khanizadeh, M. A., & Namazian, F. (2018). Evaluating Satisfaction of Mehr Housing with an Emphasis on Social Sustainability (Case Study: Mehr Housing of Yasouj City). Journal of Studies Human Settlement Planning, 13(1), 266-251. https://sanad.iau.ir/fa/Journal/jshsp/Article/1031123/FullText
5. Naseri, S., Mansouri, S. A., & Barati, N. (2024). A Comparison between 'Landscape' and 'Planning' approaches in improving the quality of residence in Iran's Mehr Housing. MANZAR, The Scientific Journal of Landscape, 16(67), 26-39. [DOI:10.22034/manzar.2023.381389.2221]
6. Rahnama, M. R., & Kamandari, M. (2015). Residents Satisfaction Assessment of Living Environment Quality in Kerman City (Case Study: Mehr Housing Project of Mehregan Town). Journal of Urban Social Geography, 2(1), 39-59. [DOI:10.22103/juas.2015.1789]
7. Shahi Aghbelaqi, A., Zanganeh, Y., Khodabandehlo, H., & Doroudinia, A. (2016). Evaluation of the quality of urban environmental Factors, Case study: housing Mehr, Sabzevar. Journal of Arid Regions Geographic Studies, 7(26), 72-54. https://jargs.hsu.ac.ir/article_161430.html

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.