XML English Abstract Print


1- دانشگاه تهران، 09120172512
2- دانشگاه تهران،
چکیده:   (15 مشاهده)
توسعه صنعتی و معدنی در شهرهای منبع­محور، اغلب سازمان فضایی و هویت مکانی تاریخی این شهرها را دستخوش تحول می­کند. شهر سیرجان، با سابقه تاریخی به عنوان گره­گاه کاروانی و ساختاری مکان­محور مبتنی بر محور بازار، از دهه 70 شمسی با ورود مجموعه صنعتی و معدنی گل­گهر وارد دوران تازه­ای از رشد جمعیتی ناگهانی شد. این پژوهش با هدف تبیین توسعه معدن در تحول سازمان فضایی و مطالبات جامعه محلی سیرجان، و ارائه چارچوبی برای برنامه­ریزی گردشگری مکان­محور، به این پرسش می­پردازد که توسعه مکان­محور چگونه می­تواند بر برنامه­ریزی گردشگری اثر بگذارد.
داده­ها با روش ترکیبی مطالعات کتابخانه­ای و بررسی میدانی، شامل مشاهده و مصاحبه باز با شهروندان و کارکنان مجموعه گل­گهر در سفر پژوهشی پژوهشکده نظر به سیرجان (1404)، گردآوری شده است.
یافته­ها نشان می­دهند گهرپارک، به عنوان مهمترین پروژه گردشگری این مجموعه، در ابعاد اقلیمی، اقتصادی، فرهنگی-هویتی و معنایی از بستر شهر بیگانه است و علی­رغم مقیاس بزرگ، پاسخگوی مطالبه واقعی جامعه محلی؛ فراغت همگانی و دسترسی آسان، نیست. در مقابل، ظرفیت­های تاریخی درون­بافتی (محور بازار، سراها، کاروانسرها، بناهای تاریخی مرمت شده) بنیانی طبیعی برای رویکردی مکان محور فراهم می­آورند. براین اساس، چارچوبی مبتنی بر چهار اصل درون­زایی، همگانی بودن، مشارکت جامعه محلی و تقویت هویت مکانی برای برنامه­ریزی گردشگری سیرجان پیشنهاد می­شود. چارچوبی که تحقق آن، در کنار بازتعریف مسیری آیینی مبتنی بر محور بازار، مستلزم ارتقاء «سواد منظر» شهروندان نیز هست
شماره‌ی مقاله: 6
     
سرمقاله: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1405/6/10 | پذیرش: 1405/7/15

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.