1- دانشگاه تهران، 09120172512
2- دانشگاه تهران،
چکیده: (14 مشاهده)
توسعه صنعتی و معدنی در شهرهای منبعمحور، اغلب سازمان فضایی و هویت مکانی تاریخی این شهرها را دستخوش تحول میکند. شهر سیرجان، با سابقه تاریخی به عنوان گرهگاه کاروانی و ساختاری مکانمحور مبتنی بر محور بازار، از دهه 70 شمسی با ورود مجموعه صنعتی و معدنی گلگهر وارد دوران تازهای از رشد جمعیتی ناگهانی شد. این پژوهش با هدف تبیین توسعه معدن در تحول سازمان فضایی و مطالبات جامعه محلی سیرجان، و ارائه چارچوبی برای برنامهریزی گردشگری مکانمحور، به این پرسش میپردازد که توسعه مکانمحور چگونه میتواند بر برنامهریزی گردشگری اثر بگذارد.
دادهها با روش ترکیبی مطالعات کتابخانهای و بررسی میدانی، شامل مشاهده و مصاحبه باز با شهروندان و کارکنان مجموعه گلگهر در سفر پژوهشی پژوهشکده نظر به سیرجان (1404)، گردآوری شده است.
یافتهها نشان میدهند گهرپارک، به عنوان مهمترین پروژه گردشگری این مجموعه، در ابعاد اقلیمی، اقتصادی، فرهنگی-هویتی و معنایی از بستر شهر بیگانه است و علیرغم مقیاس بزرگ، پاسخگوی مطالبه واقعی جامعه محلی؛ فراغت همگانی و دسترسی آسان، نیست. در مقابل، ظرفیتهای تاریخی درونبافتی (محور بازار، سراها، کاروانسرها، بناهای تاریخی مرمت شده) بنیانی طبیعی برای رویکردی مکان محور فراهم میآورند. براین اساس، چارچوبی مبتنی بر چهار اصل درونزایی، همگانی بودن، مشارکت جامعه محلی و تقویت هویت مکانی برای برنامهریزی گردشگری سیرجان پیشنهاد میشود. چارچوبی که تحقق آن، در کنار بازتعریف مسیری آیینی مبتنی بر محور بازار، مستلزم ارتقاء «سواد منظر» شهروندان نیز هست
شمارهی مقاله: 6
سرمقاله:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1405/6/10 | پذیرش: 1405/7/15