دوره 2، شماره 4 - ( 9-1403 )
جلد 2 شماره 4 صفحات 29-22 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Pourhosseini Z, Pahlavan P, Hoseinzadeh M. Intentional Destruction of Historical Buildings: The Combined Application of Infill Design and Reconstruction in Response to Demolished Sections. JORS 2024; 2 (4) :22-29
URL: http://jors-sj.com/article-1-48-fa.html
URL: http://jors-sj.com/article-1-48-fa.html
پورحسینی زهرا، پهلوان پارسا، حسین‌زاده مهدی. تخریب عمدی ابنیۀ تاریخی؛ کاربرد توأمان طراحی میان‌افزا و بازسازی در مواجهه با قسمت‌های تخریب‌شده. مکتب احیاء. 1403; 2 (4) :22-29
زهرا پورحسینی1 
، پارسا پهلوان*2 ، مهدی حسین‌زاده3
، پارسا پهلوان*2 ، مهدی حسین‌زاده3
1- دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران،
2- استادیار، گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
3- دانشجوی دکتری معماری منظر، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران،
2- استادیار، گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
3- دانشجوی دکتری معماری منظر، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران،
چکیده: (2535 مشاهده)
تخریب عمدی ابنیۀ تاریخی یک مسئلۀ جهانی است که تهدیدی برای میراث فرهنگی و تاریخی محسوب می‌شود. این تخریب‌ها که ناشی از عوامل انسانی هستند، می‌توانند دلایل مختلفی داشته باشند. در مواردی که قسمت‌‌هایی از بنا تخریب شده‌اند؛ اقداماتی از قبیل بازسازی و طراحی میان‌افزا شاید راه برون‌‌رفتی در پاسخ به این تخریب‌ها باشند. این پژوهش به‌دنبال ارائۀ راهکارهایی برای مقابله با تخریب‌های عمدی ابنیۀ تاریخی و شناسایی انگیزه‌های آن، به‌منظور مدیریت صحیح فرایند بازسازی ابنیۀ تاریخی تخریب‌شده در طول زمان است. این پژوهش در تلاش برای پاسخگویی به این سؤال است که در مواجهه با قسمت‌های تخریب‌شده و باقیماندۀ ابنیۀ تاریخی و پیشگیری از وقوع چنین رخدادهای تلخ، چه اقداماتی باید انجام داد؟ این پژوهش با استفاده از روش کیفی و از نوع توصیفی-تحلیلی، با هدف درک عمیق از تجربیات، دیدگاه‌ها و دانش افراد در زمینۀ تخریب عمدی ابنیۀ تاریخی و روش‌های پیشگیری و بازسازی قسمت‌های باقیمانده و طراحی میان‌افزا قسمت‌های کاملاً تخریب‌شده با تمرکز بر محدودۀ مرکزی شهر مشهد شامل بافت تاریخی اطراف حرم مطهر امام رضا(ع) و محدودۀ پیرامونی آن در محلۀ سراب، انجام شده است. این روش مبتنی‌بر تحلیل متون اصلی و مصاحبه‌های کیفی با افراد دخیل در این تخریب‌ها و تحلیل متخصصان در این زمینه است. این پژوهش عوامل مؤثر در تخریب عمدی ابنیۀ تاریخی را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که انگیزه‌های اقتصادی و سیاست‌های مدیریتی نادرست از مهم‌ترین دلایل تخریب این بناها در محدودۀ مرکزی شهر مشهد و به‌عبارتی محلۀ سراب هستند. بیشتر افراد پس از تخریب، دچار پشیمانی می‌شوند. به‌جای تخریب کامل یا رهاکردن بناهای نیمه‌مخروبه، طراحی میان‌افزا قسمت‌های تخریب‌شده و بازسازی قسمت‌های باقیمانده می‌تواند راه‌حلی مؤثر باشد که نه‌تنها به احیای این بناها کمک می‌کند، بلکه به اقتصاد، ابعاد اجتماعی، خاطرات جمعی و توسعۀ شهری نیز توجه دارد.
واژه‌های کلیدی: تخریب عمدی، انگیزه‌های تخریب، بازسازی، ابنیۀ تاریخی، راهکارهای پیشگیری، طراحی میان‌افزا
فهرست منابع
1. Akcay, C., Solt, A., Korkmaz, N. M., & Sayin, B. (2020). A proposal for the reconstruction of a historical masonry building constructed in Ottoman Era (Istanbul). Journal of Building Engineering, 32, 101493.
https://doi.org/10.1016/j.jobe.2020.101493 [DOI:10.1016/j.jobe.2020.101493.]
2. Aly, S. S., & Attwa, Y. A. (2013). Infill development as an approach for promoting compactness of urban form. Sustainable Development and Planning VI, 173, 455. http://dx.doi.org/10.2495/SDP130381 [DOI:10.2495/SDP130381]
3. Dogar, A. A., Shah, I., & Al Faisal, A. (2023). Cultural Heritage Under Attack: Motives for Deliberate Destruction of Cultural Property in Armed Conflict in Swat. Heritage & Society, 17(2), 258-277. [DOI:10.1080/2159032X.2023.2254966]
4. Fallahi, A. (2012). Various Approaches to Post-Disaster Housing Reconstruction: From Birth to Maturity. Soffeh, 21(2), 125-136. https://soffeh.sbu.ac.ir/article_100344.html?lang=en
5. Ghadiri, B. (2007). New constructions in historic context. Iran Cultural Studies.
6. Haas, J. E., Kates, R. W., & Bowden, M. J. (1977). Reconstruction following disaster. MIT Press.
7. Habibi, S.M., & Maghsoudi, M. (2020). Urban renovation, International definition, theories, experiences, charters & declarations, urban methods and operations. University of Tehran.
8. ICOMOS New Zealand. (2010). ICOMOS New Zealand Charter for the Conservation of Places of Cultural Heritage Value. ICOMOS NZ (Inc.). https://openarchive.icomos.org/id/eprint/3248
9. Karampour, K., & Behnam Kia, E. (2021). Converging interests to protect urban greenery: Case study of Tehran's privately owned gardens [Paper presentation]. The UK-Ireland Planning Research Conference, University of Cambridge, England. https://www.cchpr.landecon.cam.ac.uk/Research/Start-Year/2021/Other_publications/converging-interests-protect-urban-greenery
10. Keyhanpoor, M. (2018). The destructive Culture or destructed by culture…! A study on cultural practices and expressions as the primary causes for damages in historic-cultural properties - A case study of Iran. Bagh-e Nazar, 15(64), 41-52. [DOI:10.22034/bagh.2018.69479]
11. Labibzadeh, R. (2021). Investigating reconstruction approaches in postwar architecture. Journal of Architectural Thought, 5(10), 328-347. [DOI:10.30479/at.2020.11339.1294]
12. Locurcio, M., Tajani, F., Morano, P., DI LIDDO, F., & Anelli, D. (2022). To rebuild or to refurbish? An analysis of the financial convenience of interventions on urban consolidated contexts. WSEAS Transactions on Environment and Development, 18, 226-231. http://dx.doi.org/10.37394/232015.2022.18.24 [DOI:10.37394/232015.2022.18.24]
13. McConnell, V., & Wiley, K. (2011). Infill development: Perspectives and evidence from economics and planning. In N. Brooks, K. Donaghy, & G.-J. Knaap (Eds.), The Oxford Handbook of Urban Economics and Planning (online edn). Oxford Academic. [DOI:10.1093/oxfordhb/9780195380620.013.0022]
14. Ooi, J. T. L., & Le, T. T. T. (2013). The spillover effects of infill developments on local housing prices. Regional Science and Urban Economics, 43(6), 850-861. [DOI:10.1016/j.regsciurbeco.2013.08.002]
15. Pourmohammadi, M. R., Shafaei, A., & Maleki, K. (2014). میان‌افزايی؛ راهكاری برای افزايش پايداری کالبدی‌محور تاريخی-فرهنگی کلانشهر تبريز [Infill Design: A Strategy for Increasing Physical Sustainability in the Historical-Cultural Axis of Tabriz Metropolis]. Geography and Environmental Planning, 4(56), 124-101. https://journals.ui.ac.ir/article_18691.html?lang=en [in Persian]
16. Shahrokhian, M. (2010). A study of the the impacts of physical post-war reconstruction plan on social changes at historical urban texture of Dezful, Iran [Master thesis, Shahid Beheshti University]. Information Science and Technology (IranDoc). https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/07a70396f3f95e7392e1844b25bb0c3d
17. Wong, L. (2017). Adaptive Reuse: Extending the Lives of Buildings. Birkhäuser. [DOI:10.1515/9783038213130]
18. Zamri, M. A. H., Rasidi, M. H., & Majid, R. A. (2023). The Contextual Design Criteria of Infill Building Façade in Malaysian Urban Historic Districts: A Systematic Review. International Journal of Sustainable Development & Planning, 18(5), 1467-1475.
https://doi.org/10.18280/ijsdp.180517 [DOI:10.18280/ijsdp.180517.]
19. Zangi Abadi, A., Moidehfar, S., & Ghafourzadeh, M. (2015). ارزیابی باززنده‌سازی بافت‌های قدیم شهری در راستای توسعۀ پایدار (شهر یزد)ک [Evaluation of Revitalization of Old Urban Textures in Relation to Sustainable Development (Yazd City)]. Journal of Urban Planning Studies, 3(9), 131-159. https://shahr.journals.umz.ac.ir/article_1041.html?lang=fa [in Persian]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |