دوره 2، شماره 3 - ( 8-1403 )
جلد 2 شماره 3 صفحات 25-18 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Tahmasebiboldaji N, Mehdizadeh Saradj F, Nooralivand N. An Analysis of the Evolution and Sustainable Development Aligned with Functionality in Historical Complexes
(Case Study: Shah Ne’matollah Vali Complex, Mahan). JORS 2024; 2 (3) :18-25
URL: http://jors-sj.com/article-1-38-fa.html
URL: http://jors-sj.com/article-1-38-fa.html
طهماسبی بلداجی ناهید، مهدیزاده سراج فاطمه، نورعلیوند نواب. تحلیل سیر تحول و توسعۀ پایدار منطبق با کاربری در مجموعههای تاریخی (نمونه موردی: مجموعه شاه نعمتالله ولی، ماهان). مکتب احیاء. 1403; 2 (3) :18-25
1- کارشناس ارشد، گروه مرمت، دانشکدۀ شهرسازی و معماری، دانشگاه علم و صنعت، ایران،
2- استاد، گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3- کارشناس ارشد مرمت معماری، گروه مرمت، دانشکدۀ معماری، دانشگاه شهید بهشتی، ایران، دانشگاه شهید بهشتی
2- استاد، گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3- کارشناس ارشد مرمت معماری، گروه مرمت، دانشکدۀ معماری، دانشگاه شهید بهشتی، ایران، دانشگاه شهید بهشتی
چکیده: (2621 مشاهده)
پیش از آنکه در جوامع بین‌المللی صحبتی از مبانی توسعۀ پایدار به‌میان آید، معماری ایران به‌صورت نهادینه ویژگی‌‌های آن را در خود داشته است، از فنون ساخت‌گرفته تا احترامی که به طبیعت در مکان‌‌یابی شهرها و همچنین توسعه در ساخت‌و‌ساز قائل بوده‌‌اند. هدف اصلی این مقاله، پی‌بردن به رویکرد توسعۀ پایدار نهفته در گسترش مجموعههای تاریخی ایران است. مجموعۀ تاریخی شاه نعمتالله ولی در باغ‌‌شهر ماهان نشانی از دوران شکوفایی عرفان تصوف در منطقۀ کرمان در قرن هشتم تا قرن سیزدهم (ه.ش) است. در این پژوهش به بررسی برخی ازمسائل از قلم‌افتاده در ارتباط با گسترش تدریجی بنا با مطرح‌کردن دو سوال که 1-گسترش مجموعه منطبق با کاربری در هر دوره شامل چه مراحلی است؟ 2- ویژگی‌‌های پایداری در توسعۀ این مجموعه چگونه نمود پیدا کرده است؟ پرداخته شده است. یافته‌‌ها که حاصل مطالعۀ منابع تاریخی، بررسی کتیبه‌‌ها و تزئینات و دیدگاه حاکمین با رویکرد توصیفی- تحلیلی هر دوره در مجموعه هستند، نشان می‌‌دهد که نخستین هستۀ آرامگاه شاه نعمتالله ولی، چندی پس از وفات وی به‌عنوان یک برج مقبرۀ منفرد در جوار خانقاه آن درویش، عمارت شد. به‌‌دلایل گوناگون این بنا و شخص مدفون در آن طی اعصار مختلف موردتوجه شاهان و برخی کشورهای همسایه و حکام محلی و مردم قرار گرفت. از نتایج این امر توسعه و گسترش پایدار بنا با درنظر‌گرفتن باغ‌شهری‌بودن و احترام به مسائل زیست‌محیطی، اقتصاد و بافت اجتماعی، حفاظت و تعمیر پیوسته آن بنا است که باعث شده تا امروز بتوانیم شاهد مجموعۀ معماری بی‌‌نظیری باشیم. این پژوهش به بررسی گسترش بنا از دوران حیات شاه نعمتالله ولی (قرن 8 و9 هجری قمری) تا اواخر دورۀ قاجار پرداخته و همچنین تحولات انجام‌شده در بنا تا به امروز را دنبال می‌‌کند.
فهرست منابع
1. Dehkhoda, A. K. (1997). Dehkhoda Dictionary. University of Tehran.
2. Estarabadi, M. Q. H. (2009). Tarikh-e Fereshte, Fourth Vol.: az salatin Gujarat ta Malibard , zekr-e mashayekh-e Hind [Tārīkh-i Fereshta: From the Sultans of Gujarat to Malibard and the Lives of Indian Saints]. Society for the National Heritage of Iran.
3. Farzam, H. (1995). A study on the life and wocks of Shah Ni'matullah Walli. Soroush.
4. Ghobadian, V. (2006). Architecture of Tehran during Naseredin Shah period. Pashootan.
5. Ghobadian, V. (2013). Theories and styles in contemporary Iranian architecture. Elm-e Memar-e Royal.
6. Gohar Kermani, A. R. (1982). Tazhkirah dar manabegh-e Shah Nematollah Vali [Tazhkirah on the Virtues of Shah Nematollah Vali] (M. Mostofi Yazdi & J. Bouan, Eds.). Tahouri.
7. Hosseini, S. B., Mofidi Shemirani, S. M., & Medi, H. (2008). Education of sustainable architecture in Iran, barries and trends. Journal of Education (Journal of Technology and Education), 2(3), 213-221. https://www.sid.ir/paper/155405/fa
8. Hosseini, S. H. (2009). A survey in the process of construction of tomb complexes in the Islamic architecture of Iran according Abusaeed Abilkheir ideas. Journal of Fine Arts: Architecture & Urban Planning, 1(38), 15-23. https://jfaup.ut.ac.ir/article_22246.html?lang=fa
9. Jafarian, R. (2014). History of Shiism in Iran (From the Beginning to the establishmentof the Safavid rule). Elm.
10. Kaveh, N. (2020). Naghsh-e fanavari-ye etela'at va ertebatat dar tos'e-ye paydar [The Role of Information and Communication Technology in Sustainable Development]. The 16th National Day of the Engineer, Isfahan. https://civilica.com/doc/1241666/
11. Khajeh Hassani, F. (2006). Conservation, Restoration, and Revitalization of the Shah Nematollah Vali Historical and Cultural Complex in Mahan [Unpublished Master's Thesis]. University of Tehran.
12. Kiani, M. Y. (1998). Iranian Architecture of the Islamic Period. Samt.
13. Mardomi, K., & Dehghani Tafti, M. (2013). Baztab-e seyr-e movajeh ba tasavof Ni'matullāhī dar me'mari-ye majmoe'e-ye khanqahi-ziyarati-ye Shah Vali Taft [Reflection on the Interaction with Ni'matullāhī Sufism in the Architecture of the Khanqah-Shrine Complex of Shah Vali Taft]. Journal of Researches in Islamic Architecture, 1(1), 137-157. http://jria.iust.ac.ir/article-1-141-fa.html
14. Mirjafari, H. (1982). Monaze'at-e ne'mati va heidari dar Iran [Conflicts between Ni'mati and Heidari in Iran]. Journal of Faculty of Literature and Humanities, University of Isfahan, (1), 118-155. https://www.sid.ir/paper/439636/fa
15. Mirza Farmanfarma, F. (2001). Safar nameh-ye Kerman va Baluchestan (Mansoureh Ettehadieh (Nezam Fani) & S. Pira, Eds.). Tarikh-e Iran.
16. Mostofi Bafghi, M. M. (1963). Jām'ī Mofīdī (History of Yazd) (I. Afshar, Ed.) (Vol. 3). Asadi.
17. Noroozi, R., & Bahmanpour, H. (2013). Sustainable Neighborhoods Design Criteria Based on Environmental Norms. Journal of Sustainable Architecture and Urban Design, 1(2), 65-80. https://jsaud.sru.ac.ir/article_177.html
18. Oghabi, M. M. (1999). Dayeratoll ma'aref-e banaha-ye tarikhi-ye Iran dar dore-ye Islami: Banaha-ye aramangahi [Encyclopedia of Historical Buildings of the Islamic Period (Tomb Buildings)]. Institute for Culture and Art Research.
19. Pazouki, Sh. (2004). Majmoe'e-e maghalat-e Shah Nematollah Vali [Collection of Articles on Shah Nematollah Vali]. Haqiqat.
20. Pourahmad, A., Madari, M., Hatami Nejad, H., & Azamzadeh Irani, A. (2017). An analysis of the conflict between "Passive Defense Requirements" and "Principles of Sustainable Urban Development" in the improvement of urban historical fabrics Case study: Urban historical fabric of Tehran's District 12. Scientific- Research Quarterly of Geographical Data (SEPEHR), 26 (102), 36-52. [DOI:10.22131/sepehr.2017.27455]
21. Pourali, A., Fallahi, M. A., & Naji Meydani, A. A. (2019). The Study of Human Development Dimensions (Education, Health, and Welfare) Effects on Environmental Performance Index. Environmental Education and Sustainable Development, 8(1), 9-22. [DOI:10.30473/ee.2019.6322]
22. Rezvani, M. E. (1984). Tarikh-e montazem-e Naseri [History of the Naserid Period]. Donyaye Ketab.
23. Safa, Z. A. (1985). Tarikh-e adabiyat dar Iran [History of Literature in Iran] (Vol. 4). Ferdowsi.
24. Shirazi, M. M. (1960). Tara'iq al-Haqqā'iq (M. J. Mahjoob, Ed.) (Vol. 3). Sanai.
25. Tanhaei, A. (2008). Decorative Inscription of the Tomb of Shah Nematollah Vali in Mahan Inscribed decorations of Shah-Nemat-Allah Vali Mausoleum. Islamic Art Studies Quarterly, 5(8), 50-63. https://www.sid.ir/paper/136718/fa
26. Va'izi, A. B. (1982). Resale-ye dar seyr-e Hazrat-r Nematollah Vali [Treatise on the Life of Shah Nematollah Vali] (J. Aubin, Ed.). Tahouri.
27. Vaziri Kermani, A. A. (1991).Tarikh-e Kerman [History of Kerman] ( M. E. Bastani Parizi, Ed.). Elmi.
28. Zahedi, S. S., & Najafi, G. (2005). Sustainable Development, a new conceptual framework. Human Sciences School, 10(4), 43-76. https://www.sid.ir/paper/6827/fa
29. Zarghami, I., Khaki, A., & Sadaat, A. (2016). Comparative Study of Sustainable Architecture and Its Compatibility with Traditional Residential Architecture in Iranian and Islamic Cities. Sustainable Architecture and Urban Planning, 3(1), 17-29. https://jsaud.sru.ac.ir/article_697.html?lang=fa
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |