1- استادیار، گروه هنر و معماری، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران، 5048803108@iau.ac.ir
2- دانشجوی دکتری شهرسازی، گروه معماری و شهرسازی، واحد بینالمللی ارس، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز،، saeed_arbabibostanabad233@yahoo.com
3- استادیار، گروه هنر و معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران، RDARSKHAN@IAUT.AC.IR
2- دانشجوی دکتری شهرسازی، گروه معماری و شهرسازی، واحد بینالمللی ارس، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز،، saeed_arbabibostanabad233@yahoo.com
3- استادیار، گروه هنر و معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران، RDARSKHAN@IAUT.AC.IR
چکیده: (28 مشاهده)
شهرهای ایران با چالشهای عمیق کالبدی ناشی از سلطه خودرو، ناپایداری اجتماعی و نابرابری فضایی مواجه هستند. این مقاله باهدف ارائه مدلی مفهومی برای احیای فضاهای شهری با رویکرد انسانگرا، به مطالعه موردی منطقه ۸ تبریز پرداخته است. روش تحقیق حاضر ترکیبی از رویکردهای کیفی و کمی است. در گام نخست، با استفاده از مرور نظاممند ادبیات و بر اساس، مطالعات مرتبط شناسایی، غربالگری و انتخاب شدند و پس از استخراج، مقایسه و دستهبندی معیارهای مطرحشده در مطالعات منتخب، چهار مؤلفه اصلی و ۱۵ معیار کلیدی شهرسازی انسانگرا شناسایی شد. در گام دوم، پرسشنامههای محقق ساخته بین ۵۵ خبره دانشگاهی و اجرایی توزیع گردید و در گام سوم، با بهرهگیری از روش (MCDM) معیارها تحلیل شدند. همچنین، برای تعیین وزن معیارها و زیرمعیارها از فرایند تحلیل سلسلهمراتبی (AHP) و از رویکرد تصمیمگیری چندمعیاره با استفاده از روش TOPSIS برای ارزیابی و اولویتبندی راهبردهای پیشنهادی استفاده گردید. نتایج نشان داد که چهار راهبرد پیشنهادی، از نظر میزان تأثیرگذاری بر تحقق شهر انسانگرا دارای اولویتهای متفاوتی هستند و راهبرد مرتبط با بهبود کیفیت کالبدی فضاهای شهری در رتبه نخست قرار گرفت. این یافته نشان میدهد که در محدوده موردمطالعه، ارتقای کیفیت کالبدی در کنار توجه همزمان به ابعاد اجتماعی، زیستمحیطی و مدیریتی، میتواند نقش مهمی در تحقق رویکرد شهر انسانگرا ایفا کند.
شمارهی مقاله: 1
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |