دوره 4، شماره 11 - ( 12-1405 )
جلد 4 شماره 11 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Jamshidian M. Landscape Approach in Development Planning , A Comparative Analysis of the Landscape Approach in Planning with the Latest National Territorial Planning Document of Iran. , JORS. 2027; 4 (11) : 3
URL: http://jors-sj.com/article-1-111-fa.html
URL: http://jors-sj.com/article-1-111-fa.html
جمشیدیان محمد. رویکرد منظرین در برنامه‌ریزی توسعه، مقایسه تطبیقی رویکرد منظرین در برنامه‌ریزی، با آخرین سند آمایش سرزمین در ایران. , مکتب احیاء. 1405; 4 (11)
پژوهشگر دکتری معماری منظر، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران
چکیده: (1643 مشاهده)
روند تاریخی انواع برنامه‌ریزی برای توسعه روندی به دنبال تجربیات بشر از آنها، روندی رو به رشد و تکامل بوده است. دسته‌بندی‌های مختلفی برای انواع روش‌های برنامه‌ریزی توسعه وجود دارد، اما برای مطالعه روش متأخر که حاصل تجربه برنامه‌های پیشین و به روزترین آنهاست این نوشتار به بررسی سند آمایش سرزمین پرداخته است. این سند که از لحاظ تاریخی به حدود 50 سال پیش و خاستگاه کشور فرانسه بازمی‌گردد، در همان سال‌های نخست به سندی همه گیر برای کشورهای مختلف تبدیل می‌شود. سبک‌های مختلف این سند در طول سال‌های اخیر، نشان از پویایی مبانی نظری و فکری آن است که روز به روز ابعاد مختلفی از برنامه‌ریزی و توسعه را در بر می‌گیرد. اما این مطالعه، به دنبال تبیین رویکرد منظرین در برنامه‌ریزی توسعه، مقایسه‌ای تطبیقی بین آخرین مبانی تدوین اسناد آمایش سرزمین و رویکرد منظر انجام داده است. این مقایسه که در بررسی نمونه موردی و در ابعاد عملیاتی تر به سند ملی آمایش سرزمین ایران ارجاع می‌دهد، نشان می‌دهد تفاوت رویکرد منظرین در برنامه‌ریزی، به عنوان یک رویکرد مکان‌محور برای توسعه، با رویکرد فکری و سیاست گذار حاکم بر سند آمایش سرزمین، به اختلاف و تفاوت معنایی که این دو رویکرد از «مکان» ارائه می‌دهند برمی‌گردد. نگاه نوی فلسفی علم منظر و رویکرد برخاسته از آن در روش برنامه‌ریزی که تعاریف جدیدی از مکان ارائه می‌دهد، محل افتراق آن با روش حاکم بر برنامه‌ریزی سند آمایش سرزمین است. هرچند سند آمایش سرزمین، بر مبنای مفاهیم جدیدتری از برنامه‌ریزی تحت عنوان آمایش و مناطق جغرافیایی تحت عنوان سرزمین تعریف شده است، اما چون اساساً در امتداد علوم جزءنگر در برنامه‌ریزی تولد و رشد یافته است، قادر به پوشش دادن مفاهیم هستی شناسانه علوم کل‌نگری چون منظر مانند مکان نیست. این موضوع در این تحقیق در خلال تعاریفی که در لایه‌های مختلف نظری تا عملیاتی از فضا، مکان یا سرزمین ارائه شده است و مقایسه آن با تعریف مکان در علم منظر به دست آمده است.
شماره‌ی مقاله: 3
فهرست منابع
1. Alehashemi, A, Mansouri, S. A., & Barati, N. (2017). Urban infrastructures and the necessity of changing their definition and planning Landscape infrastructure; a new concept for urban infrastructures in 21st centur. Bagh-e Nazar, 13(43), 5-18. https://www.bagh-sj.com/article_41070.html.
2. Padshah, M. (1957). Farhang-e Anandraj [Anandraj's Dictionary] (S. M. Dabir Siaqi, Ed.). Khayyam Publications. [in Persian]
3. Hosseinzadeh, M., Jamshidian, M., & Nakhshab, S. (2024). Reading Village Landscapes, A Necessary Condition for Place-oriented Development (A Case Study of Darb Gonbad Village, Kuhdasht County). Tourism of Culture, 5(16), 24-35. [DOI:10.22034/toc.2024.455215.1157]
4. Dehkhoda, A. (1994). Lughat-nameh [Dictionary: Dehkhoda's Middle Culture] (G. Sotoudeh, A. Mehraki, A. Soltani, Eds.). University of Tehran Press.
5. Ranani Kabiri, M. (2017). The Impact of Various Types of Infrastructure Expenditure on the Income of Iran's Provinces [PhD Dissertation, University of Tehran]. Faculty of Economics. [in Persian]
6. Supreme Council of Territorial Planning. (2020). National Territorial Planning Document. Organization for Planning and Budgeting of the Country, Documentation and Publications Center.
7. Alavi, S. F. (2017). Foundations of Territorial Planning. Hosseini Asal Publications. [in Persian]
8. Khalaf Tabrizi, M. H. (1962). Burhan-e Qati (M. Mo'in, Trans.). Ibn Sina. [in Persian]
9. Mo'in, M. (2004). Farhang-e Mo'in [Mo'in's Dictionary]. Zarrin Publications. [in Persian]
10. Mansouri, S. A. (2013). Lecture Notes on Theoretical Foundations of Urban Landscape [Unpublished Lecture Notes]. University of Tehran. [in Persian]
11. Mansouri, S. A. (2010). The Essence of Urban Landscape. MANZAR, the Scientific Journal of landscape, 9, 30-33. [in Persian]
12. Mirzaei Nezam-Abadi, A. A. (2017). Pathology and Analysis of Provincial Efficiency in Drafting and Implementing Territorial Planning Programs [Master's Thesis, University of Urmia]. Faculty of Literature and Humanities. [in Persian]
13. Ministry of Interior. (2011). Concept and Theoretical Dimensions of Territorial Planning. Ministry of Interior Publications. [in Persian]
14. Yazdani, R. (2022). Investigating the Role of Tourism in the Territorial Planning of Fars Province [Master's Thesis, Ferdowsi University of Mashhad]. Faculty of Literature and Humanities. [in Persian]
15. Makhdoum, M. F. (2022). Fundamental of land use planning. University of Tehran Press.
16. Lacaze, J. P. (1995). L'Aménagement du territoire. Presses Universitaires de France (PUF). [in France]
17. Massumi Eshkevari, H. (2006). Principles and basis of regional planning. Payam.
18. State Management and Planning Organization. (2021). National Land Planning Regulations. State Management and Planning Organization. [in Persian]
19. Faraji Dana, A. (1992). Land Planning and Integrated Spatial Development. Journal of Economic Research, 31 (46). 1-24. [in Persian]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |