fa نگاه به بناها و شهرهای تاریخی به‌مثابۀ متن؛ رویکرد روایتگری در حفاظت تخصصي Special پژوهشي Original Research Article <div style="text-align: justify;">هر ساختار نظری در جهت حفظ میراث فرهنگی باید بتواند به سؤال &laquo;چگونگی&raquo; ادامۀ حیات بناها و محوطه‌های تاریخی پاسخ دهد و از آن‌جایی که مدرنیته بندهای ارتباطی ما با سنت و گذشتۀ خود را قطع کرده، ساختار ارائه‌شدۀ جدید باید تلاشی برای برقراری این ارتباط از دست رفته باشد. به همین دلیل پژوهش پیش‌رو تلاشی است در جهت ارائۀ ساختاری جدید در زمینۀ حفاظت از بناها و بافت‌های تاریخی تا بتوان با کمک آن به این میراث، حیاتی دوباره بخشید. در این پژوهش بیان می‌شود که رویکرد روایت‌گری چگونه می‌تواند با استفاده از توانایی خود در برقراری ارتباط بین گذشته، حال و آینده، وضعیتی از وجود و ماندگاری را به این میراث اعطا کند که نه‌تنها بتوانند به زندگی خود ادامه دهند، بلکه از نقش خود به‌عنوان عنصری منفعل در جامعه جدا شده و به شخصیتی تأثیرگذار در زمینۀ خود تبدیل شوند و با هویتی مستقل به زیست خود ادامه دهند در حالی‌که هم‌زمان برای حفظ بقاء با &laquo;تغییرات&raquo; زمانه نیز خود را منطبق می‌کنند. درنهایت بیان می‌شود که استفاده از این رویکرد به‌صورت ساختارمند و یا مکملی در کنار دیگر رویکردها می‌تواند به نتایج پایداری در زمینۀ حفاظت منتهی شود. در همین راستا در پژوهش پیش‌رو رویکرد روایت‌گری در نوشته‌های افرادی چون پل ریکور، هانس گئورگ گادامر، هایدگر و نایجل والتر کنکاش می‌شود.</div> <div style="text-align: justify;">Any theoretical framework designed to safeguard cultural heritage must address the question of &ldquo;how&rdquo; to ensure the continued existence of historical buildings and sites. In light of the disconnection from tradition and the past brought about by modernity, the proposed framework should strive to reestablish this severed connection. The objective of this article is to introduce a new framework for preserving historical buildings and sites, to revitalize this heritage. It examines how a narrative approach can confer significance and longevity to this heritage, enabling it not only to persist but also to evolve into an influential societal element while retaining its distinct identity and adapting to temporal changes for its preservation. Additionally, the article investigates integrating this approach with other methods to achieve sustainable outcomes in heritage preservation.</div> روایتگری, تداوم سنت, هویت, پل ریکور, گئورگ گادامر Narrative conservation, Continuity of tradition , Identity , Paul Ricoeur , Hans-Georg Gadamer. 46 51 http://jors-sj.com/browse.php?a_code=A-10-1-6&slc_lang=fa&sid=1 Kimiya Vafaei Gilvaei کیمیا وفایی گیلوایی 100319475328460050 100319475328460050 No M.Sc. Student of Urban Conservation, School of Architecture and Environmental Design, Iran University of Science and Technology, Tehran, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد مرمت و احیاء بناها و بافت‌های تاریخی (گرایش میراث شهری)، گروه مرمت، دانشکدۀ معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران Sajad Moazen سجاد مؤذن sajadmoazen@iust.ac.ir 100319475328460051 100319475328460051 Yes Assistant Professor, Conservation Department, School of Architecture and Environmental Design, Iran University of Science and Technology, Tehran, Iran استادیار گروه مرمت، دانشکدۀ معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران