Journal of Revitalization School

fa تناسبات در طراحی میان‌افزا، معیار پیوند دهنده بنای نو و کهنه Proportions in Infill Design, The Connecting Criterion Between New and Old Structures تخصصي Special پژوهشي Original Research Article تاکنون در سطوح مختلف راهبردهای میان‌افزایی به تناسب در مقیاس‌های بزرگتر و بافت‌های تاریخی اشاره شده، اما تمرکز بر تناسبات بنای نو همجوار با تک بنای قدیمی مغفول مانده. به عبارتی ساختارهای نو تناسب همنشینی با ارزش‌های بناهای قدیمی‌تر از خود را از دست داده‌اند. در رویکرد میان‌افزا، بنای جدید ناگزیر بر بناهای ارزشمند اطراف خود تأثیر می‌گذارد و خود را نه در تقابل، بلکه در ارتباط مؤثر با بنای قدیمی‌تر از خود می‌بیند. عدم توجه به این موضوع باعث ناموزون شدن سیمای کلی شهر و کاهش تدریجی هویت بنای ارزشمند می‌شود. هدف پژوهش، دریافت ساختار معماری جدید متناسب با ساختار‌های موجود می‌باشد و به دنبال پاسخ این سؤال است که کدامیک از ابعاد تناسبات در طراحی میان‌افزا نقش‌انگیزتر می‌باشد؟ به این منظور، پس از بررسی پیشینه و ادبیات پژوهش، مؤلفه‌ی تناسبات از مجموعه‌ی مقیاس در راهبردهای میان‌افزایی استخراج و در چهار معیار کلی «تناسبات کالبدی»، «تناسبات عملکردی»، «تناسبات انسانی» و «تناسبات زیباییشناختی» مورد پژوهش قرارگرفت. سپس از روش‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره (Ahp و Topsis) جهت تحلیل داده‌های بدست آمده توسط 15 پرسشنامه، از متخصصین، کارشناسان و اساتید معماری و مرمت پرسش‌گری شد و با روش تحلیلی-توصیفی میزان تأثیر تناسبات در طراحی میان‌افزا مشخص شدند. نهایتاً، تناسبات عملکردی با وزن نهایی (0.131) به‌عنوان مؤثرترین راهبرد طراحی ساختار جدید در کنار بنای ارزشمند (نمونه موردی کارخانه آردکوبی شهر رشت) نتیجه شد. از دیدگاه پژوهش، هماهنگی بین کاربری و عملکرد بنای جدید با بنای ارزشمند، نقش مهمی در موفقیت طرح میان‌افزا ایفا می‌کند.   To date, at various levels, infill strategies have primarily addressed proportions in larger-scales and historical contexts; however, the proportional relationship between a new adjacent building and an individual historic structure has remained overlooked. In other words, new structures have lost their proportional coexistence with the values of older buildings. Within the infill approach, any new structure inevitably affects the surrounding valuable buildings and perceives itself not in confrontation with, but in meaningful dialogue with the older structure. Neglecting this issue leads to visual disharmony in the overall urban image and gradually diminishes the identity of the valuable building. The aim of this research is to understand the new architectural structure compatible with existing structures. and seeks to answer the question: which dimension of proportion is more influential in infill design? To this end, after reviewing the research background and literature, the component of proportions was extracted from the set of scales in infill strategies and investigated across four general criteria: “physical proportions”, “functional proportions”, “human proportions” , and “aesthetic proportions”. Then, using multi‑criteria decision‑making methods (AHP and TOPSIS), data obtained from 15 questionnaires completed by specialists, experts, and professors of architecture and restoration were analyzed. Through a descriptive–analytical approach, the degree of influence of proportional dimensions in infill design was determined. Ultimately, “functional proportions”, with a final weight of (0.131), were identified as the most effective design strategy for new structures adjacent to heritage buildings (case study: Rasht Flour Milling Factory). From the perspective of this study, the alignment between the function and program of the new building and that of the heritage structure plays a crucial role in the success of an infill design.   میان افزایی, مقیاس, تناسبات, بناهای قدیم, ساختارهای جدید Infill, Scale, proportions, Old buildings, new structures. 0 0 http://jors-sj.com/browse.php?a_code=A-10-135-1&slc_lang=fa&sid=1 seyedmohammadreza farohghi سیدمحمدرضا فاروقی Faroughi@guilan.ac.ir 1003194753284600897 1003194753284600897 Yes Department of Architecture, Faculty of Architecture and Art, University of Guilan, Rasht, Iran. گروه معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان، ایران ava khadem آوا خادم avaakhadem@gmail.com 1003194753284600898 1003194753284600898 No Student in Architectural Engineering, Department of Architecture, University of Guilan Campus, Rasht, Iran. نویسنده دوم (استاد): دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، گروه معماری، پردیس دانشگاه گیلان، ایران